[FIC] Fiction (YunJae) [Ch:2]
posted on 03 Sep 2011 21:45 by minjeeficChapter:2
“กรี๊ดดดด..พี่ยุนโฮฮฮฮฮ....” *-*
“อ๊ายยย..แกดูสิ..ทูยูเค้างอนกันอ่ะ..พี่ยูชอนน่าร้ากก..น่ารัก..” *--*
“อุ๊ย..พี่ยุนโฮกอดแล้วอ๊ะแก...” *---*
“อื๊อออ..พี่ยูชอนหน้าแดงแจ๋เลยอ่ะ..” *----*
“ดูดิ..ทูยูเค้าแอบมองกันไปมาด้วยแหล่ะ...ฉันจะสำลักความหวานตายอยู่แล้วอ่ะ...” *-----*
“ก็ตายๆไปซะสิ..” เสียงแผ่วเบากระซิบรอดไรฟัน
“แจจุง..” จุนซูกระตุกแขนบางของเพื่อนที่นั่งกอดอกเขม็ง..พลางส่งสายตาไปยังแม่ยกทูยูอย่างฉุนเฉียว..
“อย่าไปมองเค้าอย่างนั้นสิ..” จุนซูเอ็ดเสียงเขียว..เพราะตอนนี้ดวงตากลมโตของเพื่อนรักมันกำลังวาววับราวกับจะพ่นไฟออกมา..
“มองยังไง..ฉันก็มองธรรมดานิ!..” คนที่บอกว่ามองตามธรรมดาสะบัดเสียงใส่อย่างไม่พอใจ..
“หยิบกระจกขึ้นมาดูมา..ธรรมดาบ้านแกสิ..จ้องเค้าเอาๆยังกับจะกระโดดงับหัวเค้าอย่างนั้นแหล่ะ” ปลายนิ้วเล็กกดจิ้มลงบน
หว่างคิ้วนุ่มที่ขมวดม้วนเข้าหากันจนแน่น...
“ก็พูดจาไม่เข้าหู..อารมณ์เสียอ่ะ!..เข้าใจมั้ย???...” กลีบปากบางยู่สะบัดใส่ร่างกลมที่นั่งตีหน้านิ่งอย่างเบื่อหน่ายใส่เค้า..
“เข้าใจ..แต่ถ้าจะอารมณ์เสียตรงดงแม่ยกทูยู..ฉันขอผ่านนะ..แกดูซิตั้งกี่ตีน..ฉันไม่เอาด้วยหรอก..ตัวใครตัวมัน..” เสียงกระซิบบอก
ของจุนซูทำให้ร่างบางต้องแอบไปมองกลุ่มที่ส่งเสียงกรี๊ดกร๊าดไม่หยุดนิดๆ..ก่อนจะขยับนั่งตัวตรง.. ..ก็..หลายตีนแบบที่อ้วน
มันบอกจริงๆด้วยอ่ะ..ฮึก..คนสวยอยากเก็บร่างกายไว้ฟิวชั่น..ป๊าบๆ..ดึ๊บๆ..อึ..อ่ะ..อือ..อะ..อึ...อะ..อูววว์..กับพี่ยุนโฮสุดหล่ออยู่น๊า
..แจจุงไม่เอาร่างกายที่เป็นของพี่ยุนโฮ(?)ไปให้ใครทำร้ายง่ายๆหรอก..ฮึก.. T^T ชิส์..จะยกให้ซักวันแล้วกันอาจุมม่าหน้าเหี่ยว... XP
คิม แจจุงที่ปล่อยให้ความคิดของตัวเองไหลลื่นไปเรื่อยๆกลับมานั่งสงบเสงี่ยมเจียมตัวอยู่นิ่งๆ..ท่ามกลางฝูงแฟนคลับที่บ้าคลั่งของ
คู่ทูยู
“ฮัลโหล...”
“....”
“พี่ว่ายังไงนะ?..” จุนซูเอ่ยถามปลายสายน้ำเสียงราบเรียบ..
“...”
“ก็ได้ๆ..ที่ไหนอ่ะ?..หืม..ตอนนี้เลยเหรอ?..” ร่างเล็กขยับไปมาเล็กน้อย..พลางมองตามเพื่อนหน้าหวานที่ดูจะครุกรุ่นขึ้นมาอีกครั้ง..
เมื่อวงแขนหนาๆของยุนโฮยกขึ้นโอบรอบเอวบาง(?)แบบเนียนๆอย่างจงใจให้สาวกทั้งหลายส่งเสียงร้องครางในความเรียล..
“ได้แน่นะ?..”
“...”
“แต่ผมมากับเพื่อนอ่ะ...”
“...”
“อา..โอเคๆ..” มือเล็กกดตัดเสียงปลายสายก่อนจะหันมาเขย่าแขนเล็กเพื่อดึงความสนใจมาที่ตัวเอง..
“ฉันต้องไปเอาของมาให้พี่..นายไปอยู่กับพี่ฉันก่อนนะแจจุง..แล้วเดี๋ยวฉันจะกลับมารับ..”
“นายก็ไปสิ..เดี๋ยวฉันนั่งดูพี่ยุนโฮคนเดียวก็ได้..” แจจุงรีบตอบปฎิเสธอย่างรวดเร็ว..ก็ฉากต่อไปอ่ะ..พี่ยุนโฮจะออกมาแข่งเกมส์น่ะสิ
.. ดวงตากลมโตเหล่มองไปยังทางเข้าห้องแต่งตัวด้านหลัง..ที่ตอนนี้บรรดาพิธีกรและแขกรับเชิญ..รวมทั้งมารหัวใจหน้าไก่(?)ของ
เค้ากำลังพลัดเปลี่ยนเสื้อผ้ากันอยู่..
“ได้ที่ไหน..เดี๋ยวก็ไปหาเรื่องใครเค้าอีก..ตามฉันมาเลยดีๆ..อย่าให้พูดหลายรอบ..” จุนซูบิดแก้มแดงระเรื่อนั้นอย่างหมั่นเขี้ยว..
พลางส่งสายตาดุๆไปให้..
“แต่พี่...อือ..” กลีบปากบางที่ตอบตกลงยู่ขึ้นจนเป็นวงกลม..ก็ตาจุนซูอ่ะ..ยิ่งหรี่เล็กเท่าไหร่..ดีกรีความโหดก็เพิ่มขึ้นเท่านั้น..นี่ก็หรี่
จนเกือบจะมิดแล้ว..ถ้าไม่รีบตอบตกลง..มีหวังเค้าได้โดนปลิดชีพก่อนจะได้พลีกาย..ถวายให้พี่ยุนโฮเป็นแน่.. T^T
.
.
“จุนซู..ทำไมเราถึงเดินมาทางนี้ล่ะ?..” มือบางกระตุกหลังเพื่อนยิกๆ..เมื่อพบว่าทางเดินที่พวกเค้ากำลังเดินเค้ามามันคือหลังเวที
นี่เอง..
“ผมมาหาพี่ครับ..” เสียงหวานใสไม่ตอบอะไร..แต่กลับหันไปพูดกับการ์ดหน้าดุที่ยืนคุมเชิงอยู่หน้าห้อง... แจจุงยกมือขึ้นอุดเสียง
กรี๊ดตัวเองเอาไว้..ก็หน้าห้องที่ว่า..มันหน้าห้องวง ‘Haven’ น่ะสิ.. งื่อ..แจจุงจะเป็นลม..มือเย็นเฉียบไปหมดแล้วนี่..
“เออ...”
“คิม จุนซูครับ..” ร่างเล็กตอบยิ้มๆ..พลางก้มหัวเพื่อขอบคุณหลังจากที่การ์ดร่างยักษ์ขยับเปิดทางให้..
“แจจุง....” มือขาวเอื้อมมาดึงมือเล็กที่เย็นเฉียบ..ก่อนจะส่ายหน้าช้าๆ..พลางดึงแขนเพื่อนรักเข้าข้างใน..
“อ้าว..จุนซู..มาแล้วเหรอ?..” เสียงทักของคนในห้องทำให้ดวงตากลมโตเบิกกว้าง..
“ฮะพี่..นี่แจจุง..เพื่อนผมฮะ..” จุนซูกดศีรษะเล็กๆของคนที่ยังอึ้งไม่เลิกให้ทำความเคารพพี่ชาย..
“หวัดดีจุนซู..พี่ชื่อฮยองจุงนะ..เป็นพี่ชายของจุนซู...”
“พี่ชาย??..พี่ฮยอนจุง..จุนซู???...” แจจุงมองหน้าของเพื่อนรักสลับไปมากับหน้าของนักร้องหนุ่ม..
“อ้าว..ไม่เคยบอกเพื่อนเหรอว่าเป็นน้องพี่?..” ฮยอนจุงขมวดคิ้วอย่างสงสัย..ก็พอรู้นิสัยแปลกๆของน้องชายที่ไม่ชอบให้ใครมายุ่ง
กับเรื่องส่วนตัวเท่าไหร่ก็จริง...แต่ไม่คิดจะเปิดเผยให้ภูมิใจกันหน่อยเชียวเหรอว่าพี่ชายแท้ๆเป็นถึงนักร้องดัง..
“ไม่เคยอ่ะ..ต้องบอกด้วยเหรอ?..” จุนซูย้อนถามพี่ชายเสียงนิ่ม.. แค่ทุกวันนี้แจจุงไม่รู้ว่าเค้าเป็นอะไรกับฮยอนจุงก็กรีดร้องละเมอ
หายุนโฮจนเค้าแทบบ้าอยู่แล้ว..ถ้าปล่อยให้รู้ตั้งแต่แรกๆคงได้บีบคอบังคับให้เค้าพายุนโฮมาถวายให้แน่ๆ
“เรานี่มัน..นิสัยเหมือนใครฮะ?..”
“อ้าว..ไอ้จุง..ไปหลอกเด็กที่ไหนมาวะ?..” ก่อนที่ร่างสูงจะได้บ่นน้องชายมากไปกว่านี้..เสียงทุ้มๆของร่างสูงอีกคนก็ดังขึ้นมา
ขัดจังหวะซะก่อน..
“บ้าแล้วไอ้วอน..นี่น้องกู..น้องแท้ๆเว้ย!..จุนซู..นี่ชีวอน..รู้จักใช่มั้ย?..” มือหนาเลื่อนไปโอบกระชับไหล่เล็กของน้องชายให้เข้ามาแนบ
ตัว..พลางแนะนำเด็กหนุ่มให้รู้จักกับเพื่อนร่วมวง..
“ฮะ..สวัสดีครับพี่ชีวอน...”
“สวัสดีครับน้องจุนซู...ทำไมไม่บอกพวกกูมั่งวะว่ามีน้องชายหน้าตาน่ารักขนาดนี้..” ชีวอนใช้ไหล่กระแทกอีกฝ่ายเบาๆ..พลางจ้อง
มองจุนซูด้วยดวงตาหวานเยิ้ม
“ต้องบอกด้วยเหรอ?..หน้าหื่นยังกะโจรโรคจิตอย่างพวกมึง..ถ้าขืนพาน้องมาให้รู้จัก..ไม่รุมแย่งแดกน้องกูกันเหรอครับ..” ฮยอนจุง
ตอบกลับด้วยสีหน้าเรียบเฉย..ใบหน้าที่มักจะแสดงออกถึงความเย็นชาอยู่เนืองๆจนบรรดาแฟนคลับไม่กล้าจับคู่ให้เค้ากับใคร..
เพราะนอกจากจะตีหน้านิ่ง..ดวงตาเลื่อนลอย..หน้าตาที่ออกจะหล่อปนกับสวยในบางมุมถึงแม้แฟนๆอยากจะจับคู่ให้เค้ากับใคร..ก็
มีอันต้องพับโครงการไปโดยปริยาย..เวลาอยู่กับคู่เมะยุนวอน..เค้าก็จะดูโหดห้าวจนไม่รู้จะให้อีกสองคนนั้นกดยังไง?..แต่พออยู่กับ
สองเคะของวงอย่างคู่คิส..เค้าก็ดูบอบบางกว่าทั้งคู่..คิม ฮยอนจุงเลยต้องอยู่ตัวคนเดียว เพราะแฟนๆจนปัญญาที่จะหาใครมา
ฟิชเจอร์ริ่งคู่กับเค้าได้ --___-- จุนซูปรายตามองพี่ชายที่ใครๆบอกว่าเป็นเจ้าชายน้ำแข็ง..แต่ทุกคนจะรู้มั้ยว่าจริงๆมันแค่เอ๋อ.. -*-
ที่ทำสีหน้านิ่งๆไม่ใช่เพราะหยิ่ง..แต่มันกำลังงงกับฝูงชน ทำตาเลื่อนลอยเพราะมันกำลังฝัน..ไม่ฝันว่านอนเตียงนุ่มๆก็ฝันว่ากินขนม
อยู่.. มันไม่ได้เพอร์เฟคอะไรเลย..แค่ไม่รู้ว่าจะต้องแสดงอารมณ์ที่มีให้คนอื่นได้รับรู้ไปทำไม.. ‘ก็มันเรื่องของกู’ คำพูดบ่อยๆที่เค้าได้
ยินตั้งแต่ยังเด็กๆเวลาได้ยินเพื่อนพี่ชายเอ่ยถามว่าเจ้าตัวทำไมถึงเป็นคนแบบนี้..คำตอบนิ่งๆพร้อมกับน่าตาที่ค่อนข้างจะกวนเบื้อง
ล่างทำให้ไม่มีใครอยากยุ่งกับพี่ชายเค้าซักเท่าไหร่..เพราะไม่รู้ว่ามันจะลุกขึ้นมากระทืบคนเอาตอนไหนถ้าเจอใครพูดไม่ถูกหู..
“มีอะไร?..” ชายหนุ่มก้มลงมามองร่างเล็กของน้องชาย..พลางเลิกคิ้วอย่างสงสัย..เมื่อภายใต้ดวงตาที่นิ่งสนิทที่ถ้าหากไม่ใช่คนใน
บ้านจะมองไม่ออกเลยว่าเจ้าตัวกำลังคิดอะไรอยู่..ก่อนจะย้อนกลับไปนึกถึงคำพูดของตัวเองเมื่อไม่กี่นาทีที่แล้ว..พร้อมทั้งยกมือขยี้
กลุ่มผมนุ่มเบาๆ..ก็เจ้าตัวดีนี้กำลังตั้งคำถามผ่านทางแววตาที่นิ่งสนิทคู่นี้ว่า ‘พี่รู้หรือยังล่ะว่าผมเหมือนใคร?..’ ก็น้องเค้านี่นะ..
ถ้านิสัยมันไม่เหมือนเค้าจะเหมือนใคร.. มือหนากดหนักๆลงบนกลุ่มผมนุ่มอีกครั้งก่อนจะคลายออก
“แล้วนั่น..ใครอ่ะ?..” ชีวอนที่เหลือบไปเห็นร่างบางพอดีกระซิบถามเพื่อนอย่างสนใจ.. ตอนนี้จิตวิญญาณของคาสโนว่ากำลังพุ่งปี๊ด
ไหลเวียนอยู่ในตัวเค้า..น้องจุนซูก็น่ารัก..แต่น้องหน้าหวานที่ยืนอยู่ข้างๆนี้..สวยอ่ะคร้าบ.. =////=
“แจจุงครับ..เพื่อนของผมเอง..”
“ส..สวัสดีครับ..” ร่างบางโค้งตัวสวัสดีอีกฝ่ายอย่างงดงาม.. ก็เพื่อนร่วมวงว่าที่แฟน(สามี)ทั้งคนนี่..ต้องรีบทำความรู้จักไว้ก่อน..
“ฮยอนจุง..ชีวอน..ไปเตรียมตัวสแตนด์บายได้แล้ว..เดี๋ยวจะถึงคิวพวกนายแล้ว..” เสียงเรียกของทีมงานทำให้ร่างสูงที่กำลัง
จะหยอดใส่แจจุงชะงักงัน..
“งั้นพี่ไปเถอะฮะ..เดี๋ยวผมจะได้เลยออกไปด้วย..”
“อา..งั้นก็ได้..น้องแจจุงเข้าไปนั่งเล่นในห้องก่อนนะครับ..เดี๋ยวพี่ขอตัวไปทำงานก่อน..”
”จุนซู..อย่าลืมนะ..ซองสีน้ำตาลอยู่ในลิ้นชักตรงหัวนอน..ไปเลยมึง..ไอ้วอน..” ฮยอนจุงหันกลับมาสั่งน้องชายอีกครั้ง..โดยไม่ลืม
ลากคอเพื่อนร่วมวงที่ดูถ้าทางจะไม่ยอมทำงานติดมือไปด้วย..
“รู้แล้วล่ะน่า..”
“แจจุง..นายรออยู่แต่ในห้องนะ..อย่าดื้อ..อย่าซน..อย่าก่อเรื่อง..แล้วห้ามเดินสะเปะสะปะไปทั่วล่ะ...เดี๋ยวฉันจะรีบไปรีบกลับ..”
จุนซูที่รับคำจากพี่ชายอย่างเบื่อหน่ายหันกลับมาสั่งเพื่อนซี้เสียงเครียด..
“รู้แล้วน่า..ฉันไม่ใช่เด็กสองขวบนะ..” -*-
“เออๆ..ไม่ใช่ก็ไม่ใช่..เพราะนายอ่ะมันแค่ขวบครึ่ง...” จิกกัดพอเป็นพิธี..ก่อนจะดันแผ่นหลังบางที่ทำแก้มป่องเตรียมจะวีนให้เดินเข้า
ไปในห้อง..พร้อมทั้งปิดประตูขังเอาไว้แล้วรีบเดินออกไปอย่างรวดเร็วทิ้งให้แจจุงได้แต่ยืนอ้าปากค้างเพราะจุนซูเล่นชิ่งหนีไปซะ
ก่อนที่เค้าจะได้เถียงกลับ..
“ฮึ๊ย..ขัดใจๆ..พี่ชายอยู่วงเดียวกับพี่ยุนโฮของฉัน(?)แท้ๆ..ไม่ยอมอ้าปากบอกกันมั่งเลยนะคิม จุนซู..” มือคู่เล็กยกขึ้นมากอดอก
ตัวเอง..พลางพร่ำบ่นอีกฝ่ายไม่หยุด.. ขาคู่เล็กเดินสำรวจ..มองลอดไปยังมุมต่างๆของห้องด้วยความสนใจ.. ก็แหม..ใครจะได้มี
โอกาสเข้ามาในห้องแต่งตัวดารากันได้บ่อยล่ะๆ..มันก็ต้องตรวจตราดูให้ครบสิ..อ๊ะ! *0*
“เสื้อพี่ยุนโฮ~~~..” มือเล็กยกขึ้นมาปิดตาตัวเอง..ก่อนจะมองลอดผ่านช่วงระหว่างนิ้วที่แอบแง้มนิดๆอย่างตื่นเต้น.. ดวงตากลมโต
ที่กลืนหายไปกับฝ่ามือตัวเองค่อยๆเผยออกมาเพื่อใช้จ้องมองวัตถุสีดำสนิทที่พาดผ่านอยู่บนพนักพิงเก้าอี้ชัดๆ.. แจจุงค่อยๆลดมือ
ลง..ก่อนจะกลั้นหายใจ..เอานิ้วจิ้มลงบนเสื้อหนังตัวหนาเบาๆ..ก่อนจะกดลงซ้ำๆพร้อมทั้งกลีบปากเล็กที่ฉีกยิ้มกว้าง..
“อ๊า~~..ถ่ายเก็บๆ..เสื้อพี่ยุนโฮ๊..” มือคู่เล็กล้วงลงไปหยิบโทรศัทพ์คู่ใจมากระหน่ำถ่ายข้าวของๆนักร้องในดวงไม่ยั้ง..แถมยังวิ่งวน
ไปรอบห้องเพื่อดูว่ายุนโฮทิ้งสมบัติอะไรไว้ให้เค้าถ่ายเก็บไว้ได้อีกหรือเปล่า..
.
.
“ฮา..เหนื่อยจังน๊า..ง่วงด้วย..” ร่างเล็กอ้าปากหาววอดๆอย่างเหนื่อยล้า..ไหนจะต้องตื่นแต่เช้าเพื่อมาจับจองพื้นที่ด้านหน้าในห้อง
ส่ง.. ไหนจะเหนื่อยที่ต้องค่อยแหกตาใส่แม่ยกทูยู..แถมยังต้องช่วยส่งเสียงเชียร์เป็นกำลังใจให้พี่ยุนโฮ..ไหนจะต้องเหนื่อยเพราะมัว
แต่วิ่งวนอยู่รอบห้องสี่เหลี่ยมนี้เพื่อถ่ายรูป..พอมาเจอกับแอร์เย็นๆ..กับโซฟานุ่มๆ..มันจะช่วยไม่ได้เลยที่เค้าะอยากเอนกายลงนอน
ซักพัก..
“ทั้งหมดก็เพราะพี่นั่นแหล่ะ..มาเป็นผ้าห่มให้แจจุงซะดีๆ..ฮึ!..” จมูกโด่งเล็กย่นใส่เสื้อหนังตัวโตที่หยิบติดมือมาด้วย.. ก่อนจะตอบ
หมอนอิงให้เข้าที่..พร้อมกับล้มตัวลงนอนช้าๆ..
“วิ่งตามทั้งวันมันเหนื่อยขนาดไหนพี่ไม่รู้หรอก..” เสียงหวานที่ครางพึมพำในลำคอค่อยๆเงียบลง..พร้อมด้วยตาที่ปิดสนิทของคน
ที่ซุกตัวเข้าหาความอบอุ่นของเสื้อหนังตัวหนาที่คลุมอยู่รอบร่าง.. ‘..เหนื่อยจริงๆนะพี่ยุนโฮ..แต่เหนื่อยแค่ไหนแจจุงก็ทนได้..’
กลีบปากบางคลี่ยิ้มช้าๆโดยไม่รู้ตัวต่อกลิ่มหอมอ่อนๆแบบผู้ชายที่แซกซึมอยู่ในเนื้อผ้า..กลิ่นหอมอ่อนๆของชอง ยุนโฮ..
TBC…
ตื่นเต้นๆ
#1 By (125.27.182.224) on 2011-11-04 11:13